Gurbette Bayram-4

14 Kas 2017 Sal 9:20
ArtıYazı BüyüklüğüEksi

Kilisli Emekli Bir Öğretmenin Unutulmayan Anıları

 

Gurbette Bayram-4

 

Aysel MASMANACI BEŞOĞLU

Yeni bir gün başladı bir çeyrek saat önce. Gecenin sessizliği başladığında, ben ilham perim ile yine baş başayım. Elimde kalem, beyaz kâğıt yok, her zamanki gibi telefonum var. Ama bu gece çok düşük seste TRT müziği açtım. Neşe Karaböcek söylüyordu o muazzam gırtlak nağmeleri ve nüansları ile “Bir güzel Hüzzam Şarkı” adlı şarkıyı okuyor. Yine gittim 70’li yıllara…
Nereye mi gittim? Tabii ki romanımın ana tema kaynağı olan “AYVALI” köyüne… AYVALI KÖYÜ DÜĞÜNLERİNE…

***

Bayramda velilerin ve köy halkından hanımların ve genç kızların evime gelerek benimle bayramlaşmaları ve onları evinde ağırlamam beni çok mutlu etmişti… Bu mutluluğu memleketime gidemeyişime borçluyum!
Onlar gittikten sonra küçük el radyosunu açıp biraz müzik dinledim. Sonra aşağı kata Ayşe Teyze’nin yanına indim. Onlara da misafir gelmişti. Misafirlerine hoş geldiniz deyip hal hatır sorduktan sonra Hüseyin Amcalara ve birkaç köyün ileri gelen yaşlıların elini öperek bayramlaşmam gerektiğini düşündüm. Madem beni saymış, bayramlaşmak için hanımlarını, kızlarını, gelinlerini yanıma göndermişlerdi benim de iade ziyareti yapmam gerekti.
Kapıdan çıkarken usulca kulağına fısıldadım:

- Ayşe Teyze ben birkaç aileye bayram ziyaretine gideceğim. Beraber gidelim diyecektim ama sizin misafirleriniz var.

O da kuşağıma fısıldadı:
- Gızım görüyon misafirlerim var. Sen Hösen Emmi’ne git, ben misafirler gittikten sonra oraya gelirim, dedi.
- Aynı gün gidilmez ama ne yapalım yarın düğün var. Gidemem. Belki ertesi günü yollar açılır Kilis’e giderim.
- Tamam, dedim. Hüsniye de benimle geldi. Selim arkamızdan ağlıyordu. Yalınayak peşimizden koştu. Mahmut:
- Sen de eksik kalma emi Selim, diyerek kardeşini kucaklayarak içeriye soktu ve kapıyı kapattı. Karların üzerinde kayıp düşmemek için kol kola yürüyorduk. Attığım birkaç adımda karların biraz geçirdiğini hissettim. Evlerin damlarından şıpır şıpır eriyerek akan kar suları, artık karların güneşin etkisiyle erimeye başladığının, yolların açılacağının bir habercisiydi… Sevinmeli miydim bilemedim…

Yolda Vahap’ı gördüm.
- Bayramın kutlu olsun hoca, dedi.
- Sağol Vahap. Senin de.
- Bize mi geliyon?
- Hüseyin Amcalara, sonra da size…
- Ben de oraya gidiyordum.
Açık olan cümle kapısını vurduk.
Bizi evin gelini karşıladı.
- Buyurun Hocam, hoş geldiniz!
- İyi bayramlar, dedim.

İçeri girdiğimde neredeyse bütün köy halkı oradaydı. Tırnaksızlar, Özdemirler, Polatlar, Aslanlar, Demirler, Tekinler, Kayışlar bir sürü kabileler. Kadın, erkek, çocuk… Kapının önünde belki büyüklü küçüklü 50 çift ayakkabı yığılmış.
Hüseyin Amca büyük salonun başköşesine oturmuş, elinde benim hediye ettiğim siyah boncuklu tespihi çekerek misafirlerle sohbet ediyordu. Eşi Zöhre Teyze birkaç minder ötede kilim desenli sap yastığa dayanmış Hükümet Kadın gibi başında sıkı sıkıya sarılı siyah poşulu vardı yine. Başı yukarıda, oğullarına, gelinlerine hükmeder gibi dimdik oturuyordu.
- Gel bakalım hoca hanım. Hoş geldin.
- Hoş buldum. Önce Hüseyin Anca’nın sonra Zöhre Teyze’nin ellerini öptüm. Hüseyin Amca’nın yanında Ayvalı Belediye Başkanı Koca Bekir, onun yanında da kasabanın muhasebecisi, karda Darende’ye gidemediğim zaman mutemedim olarak maaşımı çekip getiren, yine kardan yollar kapalı olduğundan diş doktoruna gidemediğim için sancıyan dişimi ilkel metot kullanarak mecburen kerpetenle çekmek zorunda kalan Ali Osman Amca… Ve yer minderlerinde oturan bir sürü insan… “Büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öperim” misali oradaki herkesle bayramlaştık.
Bazı orta yaşlı adamlar, ellerini öpmek için eğildiğimde ellerini vermeyip çektiler… Çok bozuldum!  Meğer onlar namahremlikmiş!!! Sonradan öğrendim! Başkalarının evine gitmeme gerek yoktu. Çünkü herkes oradaydı.

Çaylarımızı içtik, biraz sohbet ettik. Herkes kalktı, ben de kalktım. Zöhre Teyze kolumdan tuttu, oturttu beni. Onun o otoriter tavırları beni de etkiliyordu. O da benim ninem gibi tam bir Osmanlı kadınıydı. Atatürk hayranıydı. Bazen sorardı, ben de ona anlatırdım. Kurtuluş Savaşını nasıl başlattığını, Cumhuriyet’i kurmak için yaptığı mücadeleleri… O’nun hayatına dair ne varsa… Ben anlatırken pür dikkat dinlerdi. Mütemadiyen sorular sorar, öğrenme sevdalısı bir ilkokul çocuğu heyecanı içinde dinlerdi. Görünüşünün altında pamuk gibi yumuşacık sevgi dolu bir yüreği vardı.
- Bayram kavurmamı yemeden bir yere gidemezsin, dedi.
- Teşekkür ederim, inanın aç değilim.
Koca Bekir:

- Kal hoca hanım biraz sohbet ederiz, dedi.
- Halil Bey nasıl? Bu defa Malatya’ya gittiğimde yanına uğrayamadım.
- İyidir herhalde. Ben de haber alamadım. Burada telefon yok!
- Halil Bey benim en yakın arkadaşım.
- Biliyorum. (Halil İban, dayımın damadı, Malatya Turan Emeksiz Lisesi’nin müdürü idi o dönemlerde)
- Bir sıkıntın olursa çekinme hocam.
- Sağ olun. Harabe halindeki okulu okul yapmamıza siz ve köyün gençleri sağladınız, Milli Eğitim’den sıralar, masalar getirttiniz. Her şey için teşekkür ederim. Ama şu an en büyük sıkıntım bayramda kardan memleketime gidememem.

- Ben merkezle konuştum, iki güne kadar buraya gelip dozerle yolları açacaklar.
- Ben kendimden çok abim için üzülüyorum. Askerden terhis oldu geldi. Beni de alıp bayrama birlikte gidecektik.
- Duydum hocam, çok üzüldüm, geçmiş olsun.
O esnada akşam namazından camiden gelen abimle tanıştılar. Biraz sohbet ettik.
- Bak Cemal Bey ben de evime bekliyorum. Hoca hanımla mutlaka beklerim.

Sohbet ve sonrasında Zöhre Teyze’nin kavurmaları, üstüne içtiğimiz mırra kahvesi…

Veda ettikten sonra gece geç saatte evimizdeydik. Ev sahipleri çoktan uyumuşlardı. Pencereden görünen gaz lambasının ışığı çok kısıktı…

(Devam edecek)

Benzer Haberler

Kilis’e geldiğimin ikinci günü sabah erken kalktım, Sabah Pazarına gittim. Adı üzerinde ‘Sabah...

Yorum 
0

Ayrılık acısı yalnız bana mı? Gurbet akşamları yakar sinemi Kora döndürürken gönül hanemi...

Yorum 
0

Bu gece bu şehre, Bu semalara Vedam var. Ne eskisi gibi baktı ne el salladılar. Bakışlarını...

Yorum 
0


Yorumlar

İsim: E-posta: Yorumunuz:
*


SON EKLENEN HABERLER

Kilis İzlenimlerim

Kilis’e geldiğimin ikinci günü sabah erken kalktım, Sabah Pazarına gittim....

DURAMAM ARTIK

Ayrılık acısı yalnız bana mı? Gurbet akşamları yakar sinemi Kora döndürürken...

ALLAHAISMARLADIK

Bu gece bu şehre, Bu semalara Vedam var. Ne eskisi gibi baktı ne el salladılar....

ÇEVRE DÜZENLEME İŞLERİ YAPTIRILACAK...

KİLİS BELEDİYESİ FEN İŞLERİ MÜDÜRLÜĞÜ RESUL OSMAN MESİRE ALANI MUHTELİF...

Pasajlar eski ilgisini kaybetti

Tarihi 60 yıl öncesine dayanan pasajlar, bir zamanlar Kilis’i Kilis yapan...

Hain darbe girişiminin 2. yıldönümü...

15 Temmuz hain darbe girişiminin 2. yıldönümü münasebetiyle Kilis’te şehitler...

Tarihî çeşmeler, bakımsızlık yüzünd...

Kilis’te tarihi İspir Paşa Çeşmesinin içler acısı hali, görenlerin içini...

Demokrasi şehitleri anısına 1000 ad...

Orman İşletme Müdürlüğü tarafından 15 Temmuz Demokrasi Bayramının anlam...

Çiftçiler risk altında!

Kilis Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürü Songül Kadıoğlu, mevsim...

Sıcak geldi, satışlar düştü

Kilis’te uzun süredir etkili olan aşırı sıcaklar, günlük yaşamı olumsuz...

Dilenciler vatandaşları bıktırıyor...

Kilis’te özellikle cami önlerini ve ana caddeleri mesken tutan dilenciler,...

Efe’den 15 Temmuz mesajı

15 Temmuz Demokrasi ve Milli Birlik Günü nedeniyle, hain darbe girişiminin...

Sıkışan yüzüğü itfaiye ekipleri çık...

Kilis’te Suriye uyruklu çocuğun parmağına sıkışan yüzük itfaiye...

Trafik kazaları arttı [ASAYİŞ TURU]...

Kilis’te meydana gelen 4 ayrı trafik kazasında, 6 kişi yaralandı. Nedim...

79. BOYUT / Ahmet BARUTÇU

“BEY”İN Amerika’da beyinsiz bir bebek doğmuş. Çok iyi… Büyütüp,...

Sağlığımız İçin Beslenme, Spor ve U...

Metin MERCİMEK   “SPOR, BİR MİLLETİN GENÇLERİNİN ONU AYAKTA...

Yaşamın Tadını Alarak Yaşamak

M. Yahya EFE   Sevgili okurlarım, dünyanın en zor işi yaşamaktır bence....

15 Temmuz Demokrasi ve Milli Birlik...

Osman BOYBEYİ Türkiye Kamu Sen Kilis İl Temsilcisi   “Huzurumuzun, birliğimizin...